Titanium is een edelmetaal dat zich bevindt in de aardkorst en is een vrij jong metaal, het werd in 1789 door een Engelse onderzoeker in het ijzerzand van Cornwall gevonden.
Deze zilver- of donkergrijze metaaldeeltjes komen in poedervorm voor op nagenoeg alle rotsen en in rotszand. Titanium is een materiaal dat zijn oorsprong vindt in de ruimtevaart. Het is het hardste natuurlijke metaal op aarde.

Titaan lijkt het meest op silicium en staal. De soortgelijke massa, is 4.49: het is dan ook een bijzonder licht materiaal. Het smeltpunt is 1670 graden. Titaan, met zijn lage soortelijke massa, beschikt over goede mechanische verwerkingseigenschappen, zodat het zich goed leent voor vervaardiging van sieraden. Titaan wordt gewonnen in mijnen in de Verenigde Staten, Australië, Afrika, China en Rusland.
 
Zuiver titaan is bij kamertemperatuur nog te smeden en roodgloeiend goed te bewerken. Titaan is uitstekend te polijsten en de polijstglans blijft zeer lang behouden, veel langer nog dan de glans van bijvoorbeeld chroom. In de sieradenindustrie wordt titaan ook steeds vaker toegepast, met name door de allergievriendelijkheid van het titaan. Mensen met een metaalallergie, die daardoor vaak geen gouden- of zilveren sieraden kunnen dragen, kunnen wel sieraden dragen die vervaardigd zijn van titaan. 

Geschiedenis
De Duitse onderzoeker Klaproth wist te vertellen in 1795 dat rutielkristallen in feite een oxyde waren van een tot dan onbekend metaal. Hij gaf deze de naam Titan, naar de reuzen uit de Griekse sagen. De Titanen waren een geslacht van reuzen en wel de kinderen van Uranus en Gaea. Zij werden na een machtsstrijd (Titanenstrijd) door Zeus de oppergod, in de onderwereld geworpen.
 
Welke kwaliteit heeft titanium?
* Sterkte: titanium is 30x sterker dan staal
* Gewicht: titanium weegt 50% minder dan staal
* Resistentie : wanneer titanium wordt blootgesteld aan lucht, vormt er zich een film die weerstaat aan corrosie in tegenstelling tot andere materialen. Titanium is vooral resistent aan zoutwater.
* Dit materiaal geeft bij huidcontact geen irritatie. Het materiaal neemt heel snel de omgevingstemperatuur aan, waardoor het niet koud aanvoelt als u het sieraad omdoet.
* Titanium heeft een zelfherstellend vermogen. Lichte beschadigingen zullen daardoor niet snel zichtbaar zijn omdat er een oxidelaagje overheen ontstaat.

Is dit metaal duur?
Neen, aan de basis is dit geen duur materiaal. Er zijn ook grote reserves beschikbaar.
Maar de ontginning en het fabricatieproces zijn zéér duur.

De voornaamste voordelen van titanium:
* Titaniumhorloges in zijn zéér licht en aangenaam om dragen. Men ervaart een duidelijk verschil met een gouden of zilveren sieraad..
* Titanium is antiallergisch en absoluut nikkelvrij.
* Titanium is veel sterker dan staal, de levensduur van de sieraden is dan ook veel langer.
* Aangezien titanium weerstand geeft aan corrosie is het aan te bevelen voor sieraden die
in contact komen met zoutwater.
* Titanium is een ecologisch metaal. Het komt uit de natuur en is volledig recycleerbaar.
* Puur titanium is 100% hypoallergenic en allergievrij en zal dus geen huidirritatie of
verkleuring veroorzaken.

Toepassingen.
* Omwille van bovenstaande kwaliteiten wordt titanium méér en méér in de sieradenindustrie gebruikt.
* Omwille van de antiallergische, nikkelvrije én lichte eigenschap wordt titanium veel in de medische branche aangewend.

Een bedelarmband is een armband waaraan kleine voorwerpjes (de bedeltjes) kunnen worden gehangen. Wie de armband wilde bekijken om te zien wat er allemaal aanhangt, moest dat kijken "betalen" door er een nieuw bedeltje aan te hangen (of door de belofte te doen er eentje te kopen). Dit "betalen om te kijken" wordt bedelen genoemd. De afzonderlijke bedeltjes verbeelden zo de herinnering aan de schenker. De draagster weet precies van wie welk bedeltje is.

De populariteit van de bedelarmband lag vooral voor de jaren 60 en met name onder jonge meisjes. Het blijkt dat tegenwoordig de bedelarmband weer aan populariteit wint. De oorspronkelijke bedeltjes waren van goedkoop materiaal (glas). Het gebruik van met name zilver werd, in de loop van de tijd, steeds gewoner.

Een oorring is een ring die door het oorlelletje wordt gedragen. Om dit te kunnen moet er dus een gaatje door het oor worden gemaakt. Hoewel dit op dezelfde manier gebeurt wordt dit niet als een piercing gezien. Veel mensen vinden dat je voor het dragen van een piercing "oud genoeg" moet zijn, terwijl zij het gewoon vinden dat kinderen op zeer jeugdige leeftijd een oorringetje hebben. De meeste vrouwen hebben in ieder oor één of meer oorring(en), bij mannen komt het dragen van oorringen in beide oren tegenwoordig steeds vaker voor.

Het dragen van een gouden oorring door zeelui werd als een soort van verzekering beschouwd. Als men zou verdrinken en ergens op een onbekende plek zou aanspoelen, zou van de verkoop van de ring de begrafenis bekostigd kunnen worden.

Een zegelring is een ring (meestal gemaakt van edelmetaal) die aan de rugzijde voorzien is van een gravure (in het metaal zelf, of in een in de ring gezette steen). De gravure kan gebruikt worden om een afdruk te maken in zegellak, teneinde een document (of ander te verzegelen object) van een lakzegel te voorzien. Traditioneel (en functioneel) wordt de gravure in spiegelbeeld aangebracht.

Het dragen van een zegelring (in het Frans: une chevalière, van het woord chevalier dat ridder betekend) is lang bestaande traditie bij vooraanstaande geslachten in Europese en sommige andere culturen. In hedendaags gebruik wordt de zegelring over het algemeen aan de pink van de linker of rechter hand gedragen, afhankelijk van het land. In Frankrijk, Nederland en Duitsland wordt de ring gedragen om de ringvinger van de linkerhand, in Zwitserland om de ringvinger van de rechterhand. De ring kan naar boven of naar beneden gedragen worden, het laatste kan betekenen dat de persoon getrouwd is.

In Nederland worden zegelringen met familiewapens veelal nog gedragen door families van adel of van het patriciaat. Het betreft soms kostbare gouden ringen die vaak al generaties meegaan. Bij mannen wordt het familiewapen over het algemeen afgebeeld in een wapenschild met bijbehorende versieringen terwijl ongetrouwde vrouwen het wapen in een ruit hebben staan, en getrouwde vrouwen in een ovaal. In België werden zegelringen veelal gedragen door de adel en hogere bourgeoisie, meestal aan de pink van de linkerhand.

Heden ten dage worden ook veel zogenoemde zegelringen voorzien van allerhande niet-heraldische decoraties, en dienen slechts een decoratief doel.

 

Goud werd vroeger verkregen door goud bevattend zand uit te wassen met water en door extractie van goudbevattend gesteente met kwik; deze methode werd al circa 1500 voor Christus toegepast. Voor het scheiden werden dunne huiden, vliezen, gebruikt, waardoor zeer kleine gouddeeltjes konden worden opgevangen. Hier komt de term ‘gulden vlies’ vandaan. 

De belangrijkste wingebieden liggen in Zuid-Afrika, Rusland (Siberië), Canada, de Verenigde Staten van Amerika met name in Californië, Colorado en Alaska, Brazilië, Australië, Chili, Zimbabwe, Colombia en de Dominicaanse Republiek. 

De productie van goud is lonend bij aanwezigheid van circa 4 gram goud per ton gesteente. Het goud in goudbevattende ertsen wordt opgelost in kwik. Vervolgens wordt het kwik afgedestil­leerd, waarbij ruw goud (90 % zuiver) ontstaat, dat verder wordt gezuiverd door omsmelten. Uit het gevormde ruwe goud wordt via elektrolytische weg zuiver goud (meer dan 99,95 %) verkregen. 

Als grondstof wordt steeds meer gebruik gemaakt van anodeslib, dat ontstaat bij de winning van zilver en andere metalen. Na vloeistof extractie of ionenwisseling, wordt via elektrolyse goud gevormd.
Het wordt hoofdzakelijk in als metaal aangetroffen, bijvoorbeeld in ertsen van zilver, koper, ijzer en de platinametalen.

4.10-7 % van de aardkost tot 16 km diepte bestaat uit goud; het is het 75e element in rangorde van voorkomen. De wereldproductie bedraagt ongeveer 2.500.000 kilo per jaar, waarvan 25 % door hergebruik.

Het symbool ( Au ) is afgeleid van het Latijnse woord aurum, dat glanzen betekent. Het woord goud is afgeleid van het Germaanse ghel, dat geel betekent.

Goud is het oudst bekende metaal en werd reeds gebruikt als sieraad en ruilmiddel vóór 4.000 voor Christus. Van de Inca's in Zuid-Amerika is bekend dat zij een ware passie voor goud hadden. Zij zagen goud als "tranen van de zon" en hadden de gewoonte hun overledenen te begraven met gouden maskers op en het lichaam te verhullen in goudpoeder. Hun land werd bekend als het "El Dorado" ofwel het "Gouden Land". De geweldige aantrekkingskracht van goud wordt ook beschreven in verschillende mythes, denk aan Koning Midas, Jason en de Argonauten en Dionusos, die alles wat hij aanraakte in goud veranderde. 

De eerste munten; een legering van zilver en goud werden geslagen door Croesus rond 550 voor Christus. De Egyptenaren en de Chinezen  gebruikten goud voor kiezen en tanden. Goudverbindingen werden gebruikt als kleurstof. In 1252 werd de eerste “Fiorino d’oro”, een Florentijnse munt met 2 gram goud geslagen.

Metaal dat gebruikt wordt voor sieraden moet in principe onaantastbaar en hard zijn, en toch goed bewerkbaar. Ook moet het een fraaie uitstraling hebben. Goud, dat omwille van de hardheid gelegeerd wordt met metalen als koper en zilver, is hiervoor zeer geschikt.

Het goudpercentage wordt meestal uitgedrukt in karaat. Het woord karaat komt van het Griekse woord "keration", wat vrucht van de Johannesbroodboom betekent. Deze zaadjes die wonderbaarlijk gelijk in gewicht waren, werden vroeger gebruikt als gewichten voor weegschalen. Puur goud is 24 karaats. Een sieraad van 18 karaats goud bijvoorbeeld, bestaat voor 75% ofwel 18/24e deel uit goud. Het andere deel bevat meestal zilver, nikkel, palladium en koper, zo ontstaan de zogenaamde goudlegeringen. Aan deze bijmetalen ontleent goud ook haar verschillende kleurnuances. Roodgoud ontstaat door toevoeging van koper en witgoud door het gebruik van grotere hoeveelheden zilver, zink, nikkel of palladium.
 

14 karaats en 18 karaats goud wordt meestal voor sieraden gebruikt, de Waarborgwet 1986 garandeert dat een voorwerp met, volgens de wet vastgestelde keurtekens, het juiste gehalte aan platina, goud of zilver bevat. Ieder gouden voorwerp dat in Nederland verhandeld wordt, moet voorzien zijn van een geldig keurteken.

Het veelgebruikte geel goud bevat 75 % goud, 12,5 % zilver en 12,5 % koper. Ook wordt gebruik gemaakt van witgoud, dit is goud gemengd met het goedkope nikkel of met het veel duurdere palladium (goud­percentage meestal circa  85 respectievelijk 88 %).  

De wetenschappelijke naam voor zilver komt van het Latijnse argentum en is afgeleid van het Griekse woord arguros wat wit blinkend of helder wit betekent.  7,5.10-6 % van de aardkost bestaat uit zilver; het is het 68e element ( Ag ) in rangorde van voorkomen. Zilver wordt zowel als metaal aangetroffen als in verbindingen. Zilver, is net als goud, een edelmetaal.

De groep edelmetalen bestaat uit 8 elementen, te weten zilver, goud en de platinametalen. Zilver is een edelmetaal dankzij de bijzondere eigenschap die het heeft. Zilver heeft een zuivere, witte kleur, het roest niet waardoor het duurzaam is en tot slot is zilver makkelijk te bewerken omdat het een zacht metaal is. In tegenstelling tot goud wordt zilver zelden in zuivere toestand in de natuur gevonden. Meestal wordt zilver samen met niet-edele metalen als lood en koper gedolven.


Zilver was, omdat het in gedegen toestand voorkwam, reeds circa 3000 jaar voor Christus bekend, onder meer in Egypte en in het gebied langs de rivier de Eufraat. Later werd veel zilver gewonnen in de Spaanse zilvermijnen, in Klein-Azië en Griekenland. In de vroege Middeleeuwen begon de zilverwinning in Midden-Europa o.a. Duitsland, Oostenrijk, Hongarije.  De transporten van zilver en goud uit dit gebied waren een aantrekkelijke prooi voor zeerovers; denk hierbij aan de verovering van de zilvervloot door Piet Hein. 

Edelstenen zijn natuurlijke mineralen. Op aarde zijn tot nu toe ruim 3.000 verschillende mineralen geïdentificeerd. Alleen die mineralen die zich kenmerken door schoonheid duurzaamheid en zeldzaamheid mogen edelsteen genoemd worden. De meest zeldzame, dus kostbare mineralen zijn diamant, robijn, saffier en smaragd.


Robijn
De robijn staat in Oosterse culturen bekend als "bloeddruppels uit het hart van moeder aarde". De prachtige intens rode kleur van de zeldzame robijnen uit Birma wordt "duivenbloed" genoemd. Het mineraal robijn behoort tot de korundgroep. Alle rode korunden worden robijn genoemd en vele andere kleurschakeringen staan bekend als saffieren. Van robijn wordt beweerd dat het de drager moed, waardigheid en goddelijke macht schenkt. Belangrijke vindplaatsen van robijn liggen o.a. in Thailand, Vietnam, Sri Lanka en Cambodja.


Saffier
Saffier is per definitie blauw van kleur. De mooiste kleur van de zeldzame topkwaliteit saffieren uit Kasjmir en Birma wordt omschreven als "Korenbloemblauw". De andere kleuren zoals bijvoorbeeld geel, paars, groen en oranje worden vaak ten onrechte als saffier aangeduid. Juister is het om hier te spreken van: gele korund" in plaats van "gele saffier". Net als de robijn dankt de saffier zijn kleuren aan kleine onzuiverheden. Het betoverend licht van saffier wekt een indruk van zuiverheid waardoor deze steen al vroeg in de geschiedenis een religieuze betekenis kreeg. De saffier is het symbool voor macht, eerlijkheid en trouw. Vindplaatsen zijn Sri Lanka, Thailand, Cambodja en Australië.


Smaragd
De kleur van de mooiste kwaliteit smaragden uit Colombia is zuiver, helder groen. Maar smaragd is er ook in de ondoorgrondelijke tint van de zeebodem. Naar oude overleveringen worden aan de smaragd de voldoende eigenschappen toegekend: geeft de drager gelukzaligheid en de kracht om de zonde der verleiding te weerstaan. Naast Colombia wordt smaragd gevonden in Brazilië, Afrika, Rusland en India.